Dag 6: Ontbijten op stand, slapen in een Shack

13.7 Vicksburg - Clarksdale

De dagen zijn zo vol van indrukken en emoties dat het soms lastig is om terug te halen welke indrukken we nu allemaal hebben opgedaan. Soms zit ik in de auto en denk ik 'oh ja, dat moet ik ook nog even schrijven' om het vervolgens weer te vergeten.

Maar voor ik het nu weer vergeet te zeggen: dank jullie wel voor de lieve, leuke en gezellige reacties op de blogs! 💛

Gistermorgen begon de dag met schrijven aan het zwembad van Duff Green Mansion. Hoewel het lekker water was, heb ik er niet meer in kunnen zwemmen. De tijd vliegt voorbij en we willen zo veel zien. Tegelijkertijd gevaarlijk, want dan mis je het 'nu'!

Duff Green Mansion, een geweldige ervaring! We hadden er graag langer willen blijven. Het ontbijt werd geserveerd om 8.30 uur. Geserveerd, want het was een ontbijt op stand! We zaten, net als in vervlogen tijden als gasten van Duff Green en zijn vrouw met zijn allen aan een grote chic gedekte tafel. 

Na het ontbijt kregen we een uitgebreide tour door het huis. Hrt was heel bijzonder. Duff Green en zijn vrouw deden weliswaar goede zaken, maar hun 3 kinderen overleden al op jonge leeftijd. Wat een verdriet. Tegen het eind van de burgeroorlog (rond 1865) maakte hij er een ziekenhuis van en dat zorgde ervoor dat het huis eigenlijk nauwelijks beschadigd is. Wel zouden er geesten zijn, van de overleden dochter en ook van de soldaten die het niet gered hebben. We hebben er iig geen last van gehad. 😁

Goed. Voor mijn blog van vandaag meer dan 10000 woorden wordt, ga ik maar snel door. 

Na de tour zijn we in de auto gestapt om nog even naar het military national park te gaan. Dat heeft een belangrijke rol gespeeld in de burgeroorlog. Even een klein geschiedenislesje:
De Amerikaanse Burgeroorlog (American Civil War of War Between the States) was een vier jaar durend conflict van 1861 tot 1865 in de Verenigde Staten tussen de Noordelijke Staten (de Unie) en de Zuidelijke Staten (de Confederatie). In vele staten vonden bloedige veldslagen en veldtochten plaats.

We hebben in het park wat rondgereden en af en toe even gestopt.

We moesten echter ook nog een heel eind rijden en ik wilde bijtijds bij The Sackup Inn zijn waar we weer maar 1 nacht zouden verblijven. Wel een hele bijzondere plek waar je niet 's avonds aan wil komen. 

Na het Vicksburg Military Park doorgereden naar het BB Kingmuseum en zijn graf in Indianolis. Het museum viel natuurlijk in het niet bij het geboortehuis van Jerry Lee, maar het was prachtig opgezet! Ook veel informatie gekregen over de geschiedenis van de regio en zijn bewoners. Het graf was eenvoudig, net als de man zelf. Mooi! Te weinig tijd, ook hier.

Daarna nog ruim een uur rijden naar Clarksdale. Het eerste stuk naar Inidanolis was prachtig om te rijden, het laatste stuk erg saai. Veel katoenplantages, verder weinig te zien. Over katoen gesproken:

We kicken allebei wel zeer op de huizen hier. Zo typisch Amerikaans, echt genieten!

Ondertussen waren de laatste uren voor Anne's lange reis naar Mallorca ook aangebroken en werden we goed op de hoogte gehouden door mama die ook bij ons thuis was. Door Luc, Max, mama en Dennis weggebracht. Wat ontzettend fijn, maar ook wel spannend.

The Shackup Inn is een...tsja...een allegaartje van oude shacks en bins of silo's, maar dan opnieuw neergezet en opgeknapt. De foto's en video's spreken meer, denk ik. Heel bijzonder om hier te mogen logeren!

Onze koffers....😂

Rechts die van mij...story of my life

Nadat we lange tijd in het zonnetje hadden gezeten (het is zo lekker warm hier) en even met onze Deense buurman hadden kennisgemaakt, gingen we naar Downtown Clarksdale. We hadden enkele tips gekregen. Het diner was, hoop ik, het dieptepunt van deze vakantie. Verschrikkelijk gekakel van Amerikaanse viswijven die een verjaardag vierden en een duo die er bovenuit probeerde te komen met  het hele Beatles-repertoire (verschrikkelijke zeikmuziek, sorry). Maar stel je ook voor, zit je te eten daar waar de blues is geboren, te luisteren naar een Beatles coverbandje. Oh ja, ik zal het allemaal maar even voor zijn, maar als we in Central Park op Strawberry Fields luisteren naar Beatlesmuziek vind ik het wel passen....lekker principieel heu?

Het eten duurde een eeuwigheid en was eigenlijk helemaal niet lekker. We kregen nog wel een drankje van de zaak omdat het allemaal zo lang duurde. 

Daarna naar de Ground Zero Bluesclub gegaan. Die is van acteur Morgan Freeman. Hij was er helaas niet en ook de muziek was niet helemaal mijn ding, maar het was wel heel gezellig en ondertussen was Anne op Schiphol afscheid aan het nemen. 

Daarna zijn we terug naar onze Shack gegaan en toen Anne boven Noord-Brabant vloog, gingen onze luikjes dicht.

Hier nog even de link naar de video (jaja, die is al wel klaar):

https://youtu.be/NSNsWUXeGT8

Morgen naar Memphis, Tennessee, de derde staat alweer die we deze vakantie bezoeken.

Een warme groet!