Dag 18: Bears and The Great Wolf

24.07.2017

Vannacht was, volgens mij, mijn meest beroerde nacht. Lag niet aan het bed, de kamer, het gezelschap. Lag misschien toch aan het feit dat ik, tegen mijn prinicipes in, in bed met de video van gisteren bezig ben geweest. We hadden de wekker al om 7.00 uur gezet, gewoon lekker! Omdat het vakantie is! Omdat het kan! 😣
We wilden nog een wandeling doen voordat we naar Annapolis zouden gaan, een kleine 3 uur rijden.

Na een oud croissantje en vieze koffie gescoord te hebben, liepen we om 8.30 uur met zijn tweetjes een of andere trail (Stone pony trail oid), vlak bij waar we overnacht hadden.

Uiteraard in de hoop toch nog een beer te zien, hoewel de kans wel erg klein is als je er maar zo kort bent.
Het was sowieso heerlijk, want er was niemand en we deden zo stil mogelijk.

Behalve blij met een prachtig uitzicht, een grappige eekhoorn, veel vogels en op de terugweg een aantal minder vroege vogels die gezellig maar beeronvriendelijk met elkaar liepen te kletsen,  vervloog de hoop nog een beer te zien met iedere stap die we dichter bij de auto kwamen. Maarrr bijna bereikt, fluisterde Harry ineens 'beren!'. En ja hoor, een moeder met 2 jongen en ze liepen onze kant op. Whoehaaaa! Dat is spannend. Ik was geneigd om rustig achteruit te lopen, maar liep daarbij tegen Harry op die gewoon rustig bleef staan.

De video is mooier!

Toen moeder ons in de gaten had, gaf ze haar kinderen het signaal een boom in te klimmen terwijl zij ons goed in de gaten hield. Ze liep langzaam weg met de jongen achter haar aan rennend. Het was sowieso een prachtig gezicht om die kleine beertje huppelend door het bos te zien gaan. Flabbergasted liepen we verder om ze een paar meter verderop opnieuw te treffen. Ze kruisten nu het wandelpad, zo dichtbij! Wat een reis is het toch!

We waren daarna al snel weer bij de auto om onze reis te vervolgen. Nog een stukje natuurpark en daarna een heel mooi stuk gereden voor we weer in de echt bewoonde wereld kwamen. We zijn even gestopt bij een quiltwinkel en hadden een leuk gesprek met de eigenaresse. Wij waren natuurlijk nog helemaal vol van de beren, terwijl ze dat hier toch meer gewend zijn. Ach, ik denk dat ik er nooit aan zou wennen. Zijn wij niet ook vertederd als we een kat of een hond zien? Of wanneer we de zoveelste merel horen fluiten, ben ik toch iedere keer weer geraakt door zijn prachtige lied.

Na anderhalf uur waren we weer echt in de bewoonde wereld en hebben we de rest van ons ontbijt in de Taco Bell gedaan....jammie! Leuke bediening ook hier weer.

Net na 13.30 uur kwamen we in Annapolis aan. Een leuk historisch stadje waar ook de mariniersopleiding zit. Onze host had al aangegeven niet thuis te zijn dus we hebben het hele huis voor onszelf. Bij de andere airbnbs hadden we dat ook, hier hadden we alleen een kamer, met gebruik van de rest van het huis.  Het is toch wel lekker als je je eigen gang kunt gaan. Het huis is niet erg schoon, maar goed. We hoeven er niet lang te blijven. Het gaat natuurlijk om vanavond, het concert van Peter Wolf in de Ramshead on Stage, op loopafstand. We zijn er vast even naar toe gelopen en zagen de tourbus als voor de deur staan.

In Mainstreet had ik wel zin in een ijsje, maar ja...welke ijssalon kies je dan? Nou gewoon, degene waar Peter Wolf en gitarist Duke Levine ook net een ijsje kopen...whoehaaaaaa! 's Avonds vertelde zijn vriendin Nora, dat ze ons had gezien in de ijswinkel en ons zelfs verteld waar 'the line' was...awkward! Die line bestond dus uit Peter en Duke waar wij wat suffig naar stonden te kijken en even een praatje mee gemaakt hebben (met Duke dan, Peter zei niet zoveel). De ijsverkoopster was onder de indruk toen we haar vertelde wat er net was gebeurd, heel grappig.

Om een lang verhaal kort te maken. We zijn thuis gaan douchen, ik heb in het miniparkje naast het huis wat  aan  het blog gewerkt waarna we bij de haven wat hebben gegeten en Harry even wat sigaartje heeft gescoord...dat wordt nog wat bij de douane!

Wat moet ik zeggen over het concert? Het was geweldig. Iedereen weer zittend aan tafeltjes, ik en een 200 kg wegende man lekker aan het swingen aan de buitenrand...het was te kort maar waanzinnig. En dan ben je als Nederlander toch wel exotisch kennelijk. Die-hard fans stuurden de manager een bericht met de vraag om een meet en greet voor ons, Nora kwam ons even gedag zeggen en wilde ons op de gastenlijst zetten van het concert van zaterdag in Philadelphia (met Tom Petty), veel leuke mensen ontmoet en inderdaad...we eindigden in die gigantische bandbus... waanzinnig. De foto is nog gemaakt, maar niet op ons toestel. Ik hoop hem nog te krijgen.

Morgen horen we of we op de gastenlijst van woensdag in NYC kunnen komen... dat zou niet meevallen, dus we hopen nergens op. Waarom zouden we ook. We hebben het mooiste al gehad! Wat een dag, die begon met beren en eindigde met De Wolf!
Morgen de auto inleveren en de laatste dagen in NYC, zin in!

Hier de video van vandaag: https://youtu.be/KnlD4Iot8pQ
Ik ben beperkt in de muziekkeuze bij de video's, maar ook vandaag weer een van Peter Wolf!
En voor de volledige versie van het berenfilmpje (en voor meer video's van deze reis), check de pagina van Harry: https://youtu.be/0zIqNmxYyiM

Een warme groet!