Dag 3: Pain in the butt

Dat moment dat je wakker wordt en eigenlijk wel behooriljk zeker weet dat het minimaal na 5.00 uur geweest moet zijn, echt absoluut zeker. En dan blijkt het 3.00 uur in de nacht te zijn en dat betekent weer dat je nog maar zo'n 3-4 uur geslapen hebt. Na zo'n anderhalf uur wat geappt te hebben en andere social media, toch maar weer een poging gedaan en gelukkig weer in slaap gevallen, om wakker te worden terwijl het buiten regent. Gelukkig regent het hier vaak hard maar meestal niet lang.

We hadden een heel leuk ontbijttentje gevonden, een beetje a la de Brooklyn Farmacy in NYC, heel sfeervol. Ik nam French Toast met fruit (Say What?! Alweer fruit?) en Harry had een prachtige en lekkere wrap met het lekkerste witte broodje ooit, als ik zijn reactie mag geloven. Een alternatief voor Brinta zelfs!

Om nog wat tijd te overbruggen, hebben we eekhoorns gevoerd in een parkje. Toevallig hadden we nootjes bij ons (thanks Piet en Diny) en met het zout er afgelikt, durfden de eekhoorns steeds dichterbij te komen. Hoe makkelijk hadden we ook hier weer contact. De mensen zijn zo vriendelijk, maar ik denk ook dat Harry een bijzondere aantrekkingskracht heeft en mensen graag een gesprek met hem aan gaan.

Anyway. Vandaag hebben we fietsen gehuurd. En, zo aan het einde van de dag, kan ik dat voelen ook 😣
Vorig jaar in Thailand een paar keer gedaan en dat is toch wel een hele leuke manier om een stad te verkennen. Toch zie je hier weinig mensen fietsen. Ik heb me minder goed voorbereid dan anders op deze reis, maar toevallig wist ik de leuke wijken van New Orleans nog net wel. Naast de French Quarter, zijn we in het Garden district (met prachtige huizen), Marigny en Bywater district geweest.

Onderweg nog gestopt bij het Lafayette cemetery waar veel Duitsers en Ieren liggen. Graven zijn slecht onderhouden, maar Katrina zal ook hier nog wel haar sporen hebben achtergelaten.

"People are dying to get in there"

Bywater was overigens een wijk die aardig gespaard is gebleven tijdens de orkaan, door de ligging ten opzichte van de Mississippi. Plekken waar we ons beter niet hadden kunnen bevinden, zijn we misschien ook geweest, maar we hebben er iig niets van gemerkt 😁 Harry voelde zich af en toe net of hij GTA in real life speelde. Dat zal nog wel vaker gebeuren de komende weken.

Vlak voor de gigantische stortbui zijn we 'even' een muziekwinkel in gegaan, waar Harry 2 platen van Southside Johnny heeft gescoord. Die heb je hier dus nog gewoon. Supergrote winkels met platen, cd's en zelfs cassettebandjes!

Deze was gesitueerd in een oud warenhuis en de diner (uit de jaren 40) hadden ze behouden. Echt prachtig. Ze zetten speciaal voor ons Peter Wolf op en na een uurtje of anderhalf zijn we de fiets weer opgestapt. Nog een korte stop in het Louis Armstrong park en langzamerhand weer richting de fietsenwinkel gereden. Onze konten waren inmiddels dermate pijnlijk geworden (door enkele zeer slecht onderhouden straatjes en mijn toch enigszins weinig ervaren fietsachterste), dat het rond 16.30 uur welletjes was.

Op de stoel slaapt een kat

In het hotel gechilled, gedouched en 's avonds hebben we lekker gegeten. Het is allemaal erg duur hier en als je bedenkt dat de serveersters minder dan het minimuminkomen krijgen en hun inkomen af hangt van de tip, moet iemand toch wel een goede boterham verdienen aan ons gegrilde kippetje.

Ik was erg moe en ook omdat de bandjes aan het wisselen waren, zijn we maar weer richting hotel gegaan om vroeg (21.00 uur) te gaan pitten.

By the way, ik maak ook filmpjes, maar het is allemaal veel werk. De filmpjes zet ik een of twee dagen later onder aan ieder blog, dus als je ook bewegend beeld wil, kijk dan af en toe even terug naar blogs van eerdere dagen. Ik ben nog niet helemaal tevreden met de video's, omdat ik nog niet goed weet welke app ik nou  moet gebruiken voor video's zonder muziek. Misschien later nog.
En soms gaat het iets sneller 😉: https://youtu.be/H9-nlgCkNPo


Morgen halen we de auto op! Benieuwd wat we krijgen!

Een warme groet!