Dag 11: Gas terug - Nashville

Grappig. Ik schrijf dit blog bij het zwembad, waar ik inmiddels al een paar uurtjes lig te relaxen en te zwemmen. En af en toe een drankje of Reecescup aangeboden krijg van de enkeling die hier ook zit.

Het is heel rustig, maar inmiddels zijn er nog wat mensen bij gekomen. Sommigen wonen hier en anderen huren een appartement, net als wij. Wat is daar nou grappig aan? Niets. Wel grappig vind ik dat die gasten hiero het iedere keer over het weer hebben. "Het was een warme dag vandaag". Eh...hallooo...ik heb hier alleen nog maar warme dagen meegemaakt. Niet dat ik het erg vind, ab-so-luut niet. Ik kijk uit op het 'Childrens hospital' van Nashville en stiekem fantaseer ik over een baan als kinderpsycholoog in dit ziekenhuis en dan de rest van de dag lekker aan dit zwembad een beetje zitten lezen, zwemmen. En dan 's avonds die grote bbq aansteken en gezellig met wat mensen eten en drinken. Maar goed, dat is het dus niet en als ik zou mogen kíezen, zou ik niet voor Nashville kiezen. Ik zou dan kiezen voor een stad dichter bij zee. Zeker met dit klimaat.

Vandaag doen we het dus enigszins rustig aan. Voor het eerst, deze vakantie. We doen zoveel indrukken op dat het bijna niet bij te houden is. Even pas op de plaats maken, is niet verkeerd. Vannacht ook wel weer een onrustige nacht gehad omdat Max op vakantie is gegaan. Toen wij gisteravond naar bed gingen, was het voor hem vroeg op om naar Schiphol te gaan. Gelukkig is alles goed gegaan en zit hij nu lekker te kaarten in Lloret.

Wij hebben vanmorgen het Johnny Cash museum bezocht. Ook weer prachtig opgezet en indrukwekkend.

Door het $-briefje tussen de snaren en de hals te schuiven, wisten ze er een ritmisch geluid mee maken bij gebrek aan drumstel. 

Als we thuis zijn, moeten we alle muziekfilms en series maar weer gaan bekijken. Verder een beetje door downtown gewandeld. Het voelt wel een beetje als cultuurshock, na het échte zuiden. Hoewel, de Nashvillers noemen zichzelf 'we Southerns'. Dus zelf voelen ze zich zeer zuiderlijk. En dat zijn ze natuurlijk ook. Tenslotte zitten we nog steeds in Tennessee. In Memphis veel Afro-Amerikanen, hier veel blanken. Ik heb nu al een beetje heimwee naar de Mississippi. Memphis heeft een diepe indruk achtergelaten en ik denk dat het Civil Rights Museum er een groot aandeel in heeft gehad. Je proeft er, met de muziekhistorie een jarenlange geschiedenis. Hier zitten we in Countryland en daar heb ik eigenlijk niet veel mee. De cowboyhoeden en laarzen ($600,00 😲) vind je hier dan ook volop. The heart of the city heet hier 'Broadway'. Heel gezellig met allemaal leuke pandjes en om 11.00 uur al livemuziek.

Na wat rondgelopen te hebben, hebben we boodschappen gedaan bij de Piggly Wiggly (prachtige naam), een kleine supermarkt en hebben we thuis bagels geluncht.
Ook hier zit weer een sigarenboer om de hoek waar Harry weer wat heeft gescoord. Toen hij terug kwam, ben ik dus aan het zwembad gaan liggen en Harry rookt op ons balkon een sigaar.
Eindelijk weer tijd om mijn boek te lezen, heerlijk om even zo te ontspannen.
Later meer!

En nu is dus later ;)
Op ons balkonnetje hebben we pizza gegeten. Leve airbnb! Het is heerlijk om voor hetzelfde geld (of minder) een eigen appartement te hebben waar je zelf je ontbijt kunt maken en eventueel ook kunt koken en gewoon lekker je gang kunt gaan. Anyway... Na het eten gingen we richting Downtown. Nashville is duur. Airbnbs in downtown kon ik niet vinden en hotels waren ongelofelijk duur. We hebben al vaak het advies gehad een uber te nemen, maar tot nu toe vinden we dat te veel gedoe. Harry had gelezen dat het  bij de meters gratis parkeren is na 18.00 uur, dus met vertrouwen reden we het centrum in. Alles vol, op maandagavond! Zelfs parkeerplaatsen ($18 voor 2 uur 😱) waren druk. Dat gingen we echt niet betalen en op het moment dat we terug naar het appartement wilden rijden om toch die uber maar te gaan doen, reed er net iemand weg van een parkeermeter. Whahaha! Wat een geluk!!!

We hebben bij Roberts Western World gezeten en natuurlijk Broadway heen en weer gelopen. Het bandje bij Robert was erg goed (ook al houd ik niet van country), met een violist van 88 jaar. De contrabassist...ik heb zelden zo'n fantastische bassist zien spelen! Ik wist niet dat je dat allemaal kon doen met zo'n hondenhok!

Om 22.00 uur was er een bandjeswissel en ook in de andere kroegen. We hadden geen zin meer om daar op te wachten en zijn terug naar de auto gelopen, net op het moment dat ook de Arena (die ook midden in het centrum ligt) leeg liep. Er bleek een worstelwedstrijd geweest te zijn. Grappig, allemaal mensen met grote borden, veel kinderen ook. Ik heb nog een suikerspin gescoord en kreeg van een aardige politie-agent 2 prachtige politiestickers die hij aan het uitdelen was. I love this country! Mijn avond kon niet meer stuk met mijn suikerspin en stickers!

23.30 uur lagen we op bed. Een mooie tijd voor een avondje stappen. In Nederland begint het dan pas...

De video van gisteren is niet door iedereen te zien. Ik weet niet waar dat aan ligt. Misschien is hij later wel te zien.
Hoop dat het met de video van vandaag beter gaat: https://youtu.be/ZrgzzHYZntg

Een warme groet!